تدوين‌كننده‌ى « پيام » در چارچوب « نظام » كندوكاو در تاريخ جنبش‌هاى انقلابى مكتبى نشان مىدهد كه در هر نهضت سه مرحله وجود دارد : مرحله‌ى « پيام » مرحله‌ى « اقدام » و مرحله‌ى « نظام » . نهضت در آغاز به صورت « پيام » و « اقدام » تجلّى مىكند و سپس به صورت « نظام » درمىآيد . تا وقتى نهضت در مرحله‌ى « پيام » و « اقدام » است و به صورت « نظام » تدوين نشده است ، همواره در برابر يورشهاى بىامان نيروهاى « ضد انقلابى » و « كفر » و « شرك » آسيب‌پذير است و قدرت‌هاى طاغوتى چشم به خفه كردن آن در نطفه مىدوزند و چون نهضت پشتوانه‌ى عميق و ايدئولوژيك و فكرى ندارد ، قدرت‌هاى طاغوتى انتظار مىكشند كه « سوخت » تمام شود و شعله‌هاى جنبش فروبنشيند ، ولى « اقدام و حركت » وقتى با « پيام » همراه باشد و « پيام » به صورت « نظام » تدوين گردد ، ديگر جنبش آسيب‌ناپذير مىگردد . در تاريخ اسلام نيز شواهد اين امر فراوان است . در دوره‌ى امويان و عباسيان ، نهضت كيسانيه ( پيروان محمد حنفيه ) و جنبش زيديه از قدرتمندترين جنبش‌هاى انقلابى محسوب مىشدند ولى چون اين جنبش‌ها دچار « عمل‌زدگى » گرديدند و جنبه‌ى « اقدام » بر جنبه‌ى « پيام » چيره شد و